คำเตือน : บล็อกนี้ยาวเฮี่ย ๆ ยิ่งกว่าบล็อกก่อนอีก ^^'
เมื่อวานไปงาน SODF (SO:ON Dry Flower) มา แบบว่า... สุด ๆ อ่ะ งานนี้ คุ้มกระหน่ำ somersault กันไปข้างเลย (เว่อร์ป๊ายยย) แบบว่า 200 บาท ได้ดู 6 วง ทั้งไทยและเทศ แถมด้วยเพลง Mix จาก 2 DJ ฝีมือดี และที่ขาดไม่ได้คือภาพ Visual Performance ที่ทั้งสวย ชวนมองและดูลึกลับมากมาย เริ่มที่เวลา 18.32 น. ไปถึงงาน คนยังไม่เยอะเท่าไหร่ จนกระทั่งวงแรกเริ่มในเวลาหนึ่งทุ่มกว่า ๆ ก่อนอื่นขอพูดถึง...
Dj ก่อนนะ Spydamonkee and Dudesweet
มิกซ์เพลงได้มันส์และหนุกหนานดีจัง คอยเติมอารมณ์ทางด้านดนตรีไม่ให้ขาดช่วงระหว่างวงต่อวงเวลา set เครื่อง ทำให้ไม่เบื่อและได้โยกตัวตามจังหวะไม่ให้ตะคริวกินระหว่างรอ ^^'
Visual Performance by b.o.r.e.d and DuckUnit
เป็นอะไรที่สวยงามมากมาย เป็นทีมงานกราฟฟิกที่ฝีมือดีสุด ๆ ทำได้เข้ากับเพลงและช่วยเสริมอารมณ์เพลงให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น เพลง dark ภาพก็ dark สมใจ ให้อารมณ์สับสน หม่น ๆ ชอบกล เพลง bright ภาพก็ร่าเริงอย่างกับพูดได้ แบบว่าชอบมากเลยอ่ะ เข้าใจทำมาก ๆ ทั้งรูปวาด หรือภาพที่ gazing ให้อารมณ์สังเกตการทดลองอย่างบอกไม่ถูก เจ๋ง ๆ ชอบ ๆ
Desktop Error
ยังเล่นได้มันส์และเต็มไม่เสื่อมคลาย จำได้ว่านี่เป็นครั้งที่ 2 ที่ได้ดูวงนี้ ครั้งแรกดูที่งาน Asahi Music Festival (ซึ่งก็ปีแก่ ๆ ได้แล้ว) เสียดายที่ระหว่างปีแก่ ๆ นั้นไม่ได้ดู (ไม่แน่ใจว่า FAT วงนี้เล่นรึเปล่า แต่ก็อดดูอยู่ดี) แม้จะจำได้คลับคลา แต่ก็ยังพอจะนึกออกถึงความแรงของเพลงทั้งในด้านความมันส์และความมืด(มัว) ส่วนตัวก็ไม่ได้เป็นแฟนวงนี้สักเท่าไหร่ ฟังเพลงเค้าไปไม่กี่เพลง จำก็ไม่ค่อยได้ แต่โดยรวมแล้วเรียกได้ว่าประทับใจกับไลฟ์ของวงในครั้งนี้ระดับหนึ่ง ภาพแรกนักร้องนำตีกลอง ได้ยินแว่ว ๆ จากสาวน้อยข้าง ๆ ว่าพี่ท่านตีกลองสะบัดชัยก็อดขำไม่ได้ (เหมือนจริง ๆ) แต่เพลงกลองสะบัดชัยนี้ก็มันส์และหม่นใช้หยอก
Furniture
วงนี้ได้ใจมาก เพลงเค้าให้อารมณ์สนุกสนานสดใส จนเป็นอารมณ์ Feel Good และ Bright กว่าวงอื่น ๆ ในงานนี้ไปเลย ฟังแล้ว alert อยากขยับเขยื้อน เสียงนักร้องนำก็หวานซะ (จนบางเพลงฟังไปเหมือนเสียงผู้หญิง) สำหรับวงนี้เราชอบคนขวามือมาก เค้าเก่งมาก ๆๆ เริ่มแรกเค้าเป่าแตร ต่อมาเค้าสีไวโอลิน แล้วอยู่ดี ๆ ก็หยิบฟลุทขึ้นมาเป่า แบบว่าอย่างเก่งอ่ะ เค้าทำให้เพลงดูมีสีสันและมีมิติมากขึ้น ช่วยเพิ่มอารมณ์เพลงและบางครั้งก็ปรับให้จังหวะมันซอฟต์ลงมานิดนึง เสียงแตรของเค้ามักเป็นตัวดันให้เพลงร่าเริง ไวโอลินก็จะเป็นอะไรที่เข้ากับกีต้าร์มาก ๆ ส่วนฟลุทก็เพิ่มความน่ารักและระรื่นหูจนบางช่วงก็รู้สึกถึงกลิ่น bossanova มาไกล ๆ แต่เครื่องดนตรีชิ้นอื่นก็ยังนำเสนอจุดเด่นของแต่ละชิ้นได้อย่างโดดเด้งสมกับแนวหลักของเพลงนะ คือโดยรวมแล้วก็ยังเป็นเพลงที่ให้ความรู้สึกหนักแน่น แต่จริง ๆ แล้วเพราะพวกเค้าเล่นกันได้กลมกลืนกันมาก ๆ เลยล่ะ
Tatsuya Yoshida
O_O !! สภาพแบบนี้เลย ตอนเค้าเล่นผ่านไปได้ 10 กว่านาที เว้าวอนในใจให้เค้าเล่นจบเสียทีเถิด ไม่ใช่ว่าเค้าเล่นห่วยบรมอะไรขนาดนั้น แต่เพลงเค้าฟังนาน ๆ มันเบื่อโคตร จริง ๆ แล้วยอมรับเลยว่าเค้าเป็นมือ Percussion ที่เจ๋งพอตัวเท่าที่เคยฟังมา คือเครื่องดนตรีเค้าจะมีแค่ Percussion กับโน็ตบุ๊คที่เอาไว้เปิดเสียงที่เค้า Mix เตรียมไว้ (ไม่แน่ใจว่าใช่รึเปล่า มองไม่ค่อยชัดเลย) เค้าเก่งอ่ะ แบบว่าตีกลองไป เปิดเพลงไป แล้วซาวน์ดเค้ามันเข้ากับกลองเค้าได้ดีนะ แต่กลองเค้ามันฟังไม่ค่อยรู้เรื่องเพราะจังหวะมันไม่แน่นอนและโดด ๆ ตลอดเวลา คำถามสุดท้ายหลังเค้าเล่นจบคือ ตกลงเค้าร้องภาษาคนรึเปล่า !?
อัศจรรย์จักรวาล
วงนี้พิศวาสส่วนตัว เลยมี 3 รูป :p คือว่ารอคอยมานานแสนนานนนน แบบว่าอยากดูอ่ะ เพราะตอนงาน FAT ก็พลาดไป (จำไม่ได้ว่าตอนนั้นไปดูอะไร) งานนี้เป็นครั้งแรกที่ได้ดู ได้ยินกิตติศัพท์จากเด็กลาดกระบังมานาน (เพราะวงนี้พี่แกอยู่ลาดกระบังแล้วก็เล่นที่นั่นบ่อย) ว่าเล่นสดมันส์โคตรรพ่อโคตรรแม่มารวมกัน ไอ้เราก็หมั้นไส้ เอ๊ะ อะไรมันจะขนาดนั้น เพลงก็เพราะดีนะ แต่อยากพิสูจน์ไลฟ์ใจจะขาด งานนี้เลยได้ดูสมใจ แล้วก็ได้มันส์ หลุด เหวอ ลอย และอื่น ๆ สมใจ เป็นวงที่เล่นสดได้ถึงอารมณ์สุด ๆ เพลง พัดลม เป็นเพลงที่ชอบที่สุด พอเล่นสดแล้วก็ลอยได้ยิ่งกว่าตอนฟังแผ่นอีกอ่าาา ให้ตายเหอะ Reverse ก็ชอบมาก ๆๆ เพลงนี้ดู MV แล้วแบบว่าเข้าถึงมาก ๆ (แบบว่าอินกับเนื้อเรื่อง) พอเล่นสดก็เป็นการเข้าถึงได้อีกทาง คือทางเสียงเพลง แบบว่ารอท่อนพี่ท่านแหกปาก เฮ้ย มาแล้ว !! หลับตา โยกหัว สูดลมหายใจ สุด ๆ เลย พอดูจบก็บอกกับตัวเองว่า นี่แหละ วงที่ 2 ต่อจาก Goose ที่กูจะติดตามดูไลฟ์เท่าที่กูจะดูได้ !! พระเจ้าจอร์จ มันยอดมากกก
The Observatory
เพลงดี แต่เล่นนานไปหน่อยนะ แบบว่ากินเวลา Goose กะ Koichi ซังอ่ะรู้ตัวมร๊ายยยยย แหง่งงงงง
เอ่อ... สงบสติอารมณ์แปร๊บ... เอาล่ะ เข้าสู่โหมด normal ^^
เพลงเค้าหลายอารมณ์ดี ต้องยกความดีความชอบให้มือคีย์บอร์ดและมือมิกซ์ ที่ทำให้เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย เสริมและผลักดันอารมณ์เพลงให้ผันไปได้หลายแบบ จนบางครั้งก็ได้กลิ่นอาย World music หรือ Chill out เพลงที่มือมิกซ์สาวสวยร้องเองนั้นเป็นเพลงที่สะดุดหูและเพราะเกือบจะที่สุดของเพลงทั้งหมดเลย ซาวน์ดมิกซ์ของเธอให้อารมณ์ผ่อนคลายเหมือนอยู่ชายทะเลมาก แต่วงนี้เมนหลักที่ถ้าขาดไปคงกร่อยก็คือคุณมือเบสกับคุณมือกีต้าร์เสื้อแดงชาวอินเดีย บางครั้งรู้สึกพี่กีต้าร์แกขโมยซีน (ขโมยซีนด้านบวก) เพราะว่าแกเก่งเอฟเฟคท์มาก เสียงกีต้ารค์ของพี่แกมันมี movement และมีชีวิตชีวา มันไม่ถึงกับขัดแข้งขัดขาเครื่องดนตรีชิ้นอื่น มันแค่ดึงดูดและโดดเด่นกว่าเท่านั้นเอง ส่วนเบสก็เก่งเหมือนกัน ลีลาเค้าเป็นเอกลักษณ์และลูกเล่นเค้าก็สมูทกลมเกลียวกับจังหวะเพลงได้ดีทีเดียว สรุปแล้วเป็นเพลงที่ฟังดี แต่เล่นนานจนกินเวลาคนอื่นก็ไม่ดีนะ (วงอื่นไม่เท่าไหร่ แต่ Goose เนี่ยดิ !!)
Goose
กรู๊วววววว วงที่เลิฟมาแว้วววว มาซ้าที้ !!!~~ รอมาทั้งงาน เฮ้อ ! (ปาดเหงื่อ) ยังเศร้าไม่หายนะจะบอกให้ เพราะงานนี้พี่ ๆ ได้เล่นน้อยมาก ๆๆๆๆๆ มันล่วงเลยเวลาเลิกมานานแล้ว เลยได้เล่นน้อย เท่าที่ดูรู้สึกว่าคนดูจะรอคอย Goose กันทั้งนั้น ทมาย Goose ต้องได้เล่นน้อยล่าาา เพราะ... -*- (ฮึ่ม พอ ๆ เลิกพูด) ยังรวมอารมณ์ความปรีติได้มากมายเหมือนเคย ฟัง Goose เล่นสดทีไรเหมือนได้เติมพลังชีวิต ยิ่งเพลง สิ่งดีดี ด้วยแล้ว อยากจะเคลียร์พื้นที่ นอนหลับตาฟังกันเลยทีเดียว ถ้าน้ำหนักฉันน้อยกว่านี้คงจะได้ลอยกันจริง ๆ จัง ๆ แต่เพลงที่ไม่คิดว่าจะได้ฟังก็ได้ฟังอย่าง รู้สึก ก็ทำเอาอยากจะ dump ตัวเองเพื่อ made me high (เอาเข้าปาย)
จงพาตัวเธอไปยังที่แสนไกล ที่ที่ไม่มีใครนั้นจะมาสนใจ...
เหมือนได้ไปที่ที่แสนไกลจริง ๆ หลุด ล่องลอย อย่างกับโดนปกคลุมด้วยไอเย็น ๆ หมอกขาวโพลนนุ่ม ๆ
Ether แน่ ๆ ... Ether ของเรา !! (อีนี่บ้าไปแล้ว)
กลับเข้าสู่โหมด normal อีกครั้ง ^^ แม้เพลงนี้พี่โต้งจะไม่ได้เล่นกีต้าร์ (ซึ่งสงสัยว่าจะเกิดเหตุขัดข้องอะไรซักอย่าง) แต่เพลงนี้ก็เติมเต็มอารมณ์และพาเราไปยังที่แสนไกลได้ ถ้าได้กีต้าร์ของพี่โต้งด้วยคงสมบูรณ์มาก ๆแต่ที่เซ็งสุด ๆ คือถ่ายรูปพี่บะยากมาก ตำแหน่งไม่เหมาะ พี่ก้องบังตลอด ให้ตายเหอะ -*-
ค่ำคืนนี้พี่ ๆ ยกมือสวัสดีผู้ชม จับมือกันและโค้งคำนับก่อนจะหายเข้าไปหลังเวลา เสียงปรบมือแสดงความชื่นชมจนกลายเป็นเสียงตบมือเรียกพร้อมกับเสียงประสานจากแฟนเพลงว่า เอาอีก เอาอีก Koichi ซังขึ้นมากล่าวปิดงาน ที่พี่ ๆ Goose ไม่ขึ้นมาพูดปิดงานคงเป็นเพราะกลัวจะต้องเล่นอีก ถ้าเล่นอีกก็เสี่ยงตำรวจพอควร Koichi ซังลงไปแล้ว ไฟบนเวทีดับมืด แต่เสียงตบมือและโห่ร้องเรียกก็ยังดังอยู่เรื่อย ๆ เป็นนานกว่าทุกคนจะยุติความตั้งใจและทยอยออกจากงานกัน
งานสนุกมาก เหนื่อยมาก ซึ่งไม่รู้ว่าทำไมถึงเหนื่อยกว่างาน FAT เสียอีก ทั้งที่งานใช้เวลาน้อยกว่า FAT แถมไม่ได้เดินไปไหน ได้มีที่ช็อปมากมายเหมือน FAT คงจะเป็นเพราะอินกับเพลงมาก ๆ จนเหนื่อยเป็นแน่แท้
ได้แผ่นกลับบ้านมา 2 แผ่น ยังไม่ได้ฟังเล้ยยย
Furniture : สนนราคา 200 บาทถ้วน
ข้างใน
ข้างนอก
แผ่นชื่อเพลง
Leslie Low (ร้องนำวง The Observatory) : สนนราคา 200 บาทถ้วน
ปกหน้า
ซีดี
อ่อ วันที่ไปดู แฝด ก็ได้ Sqweez Animal เต็มมาแล้วด้วย
จริง ๆ แล้วก่อนไปงานก็ไปดู Mr Beans Holiday มาด้วยล่ะ หนังแบบว่าฮามั่ก ๆ ดีเกินคาดด้วย มุขยังกวนตีนเหมือนเดิมไม่เสื่อมคลาย แต่เหมือนจะกวนตีนกว่าเดิม ฮาแบบว่าฮาจริง ๆ มีมุขกัดจิกพวกผกก.หนังด้วย แล้วก็มุขล้อเลียนเทศกาลหนังเมืองคานส์ โคตรขำเลย คือจริง ๆ แล้วหนังมันก็มีสาระนะ (คิดว่ามีสาระกว่า Mr Bean ที่เป็นตอน ๆ ^^) ที่สำคัญคือเด็กน่ารัก !! หล่อมากค่ะน้ออองงง >w< กรี๊ด ๆๆๆ นางเอกก็สวยด้วย น่ารักดี ๆ สรุปแล้วฮาครับ ลองไปดูกัน ๆ
ป.ล. 1 ตั้งแต่วันนี้จนถึงกลางเดือน จะขาดการติดต่อกับโลกภายนอก เน็ตก็เล่นไม่ได้ โทรหาใครก็ไม่ได้ เนื่องด้วยการ์ตูนเกย์,Starpics,CD,หนัง และงาน SODF ทำให้เราตังหมดโลก !! T^T มีอะไรฝากไว้ในบล็อกนี้ล่ะนะพี่น้อง หรือถ้าด่วนจริง ๆ ก็โทรมาก็ได้ที่ 08-6559-655x (เดากันเอง) โทรมาเหอะ กูเหงา T^T
ป.ล. 2 ถึงเพื่อนอาร์ต กูคงไปงานหนังสือกับมึงไม่ได้แล้ว วันที่ 7 ก็คงอดไปดูหนังพี่โจ๊กกะพี่นพ กูเศร้า !! T^T มึงช่วยโทรมาหากูหน่อยนะ เรื่องวันที่ 4 อ่ะ ตกลงต้องไปมั้ย ? (จริง ๆ กูก็อยากไปเห็นหน้าน้อง) ที่สำคัญ อย่าลืมหา ในความนิ่งนึก ของ Franz Kafka ให้กูด้วย อย่าให้กูพลาดอีกเลย กูพลาดมาหลายทีแล้ว หรือถ้าไม่มีก็เอาเรื่องอื่นก็ได้ (แต่ไม่เอา คดีความ มีแล้ว) ขออีกเล่ม ชื่อ POLIVKA หรืออีกเล่ม ความทรงจำของดอกไม้ (VZPOMINKA) ของ เรออช โฮรัน (เป็นคน Czech เหมือน Kafka อ่ะ จดไป ๆ) เดี๋ยวจ่ายเงินให้ทีหลังนะจ๊ะ แท้จริงแล้วกูอยากไปหาเองมาก ๆ แต่ตอนนี้กูเหลือตังติดตัวแค่ 400 กว่าบาทเท่านั้น กูเศร้ามาก แค่นี้แหละ
