โฟโต้ #๕๔ สัมปะแจะ :: แล้ว (ใคร) จะเดินเข้ามา

ไม่ได้หายไปจากใจเลย...

เพียงแค่เงยหน้ามอง ยังไม่มีความกล้าพอ ได้แต่ปล่อยให้วันเวลาของฉัน

ทำความเข้าใจกับตัวฉันเอง ไม่สามารถรับรู้ถึงอีกฟากฝั่งได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

ได้แต่หวังให้ความทุกข์ใจน้อยลงไปในที่สุด แม้จะยากเย็นเพียงไรก็ตาม...

ในเมื่อทุกสิ่งทุกอย่างต้องหยุดลงที่ตรงนี้ มันถึงจุดที่ต้องหยุดแล้ว

ไม่อยากแค่ไหน ก็ต้อง ฝืน ให้มันจบลงไป ใจ อยากจะให้มันสวยงามแค่ไหน

ก็ทำได้เพียงแค่ นิ่งเฉย รู้ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ดีเลย แต่ฉันก็ทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้เลย

ได้แต่เจ็บปวด และรับรู้ความเจ็บปวดจากเธอ

ฉันคนนี้ ซึ่ง ในที่สุด ก็ทำให้เธอมีความสุขไม่ได้

ต้องปล่อยผ่าน ความสัมพันธ์นี้ ไปอย่างง่ายดาย...

.

.

.

.

.

.

เขียนไรไม่รู้ งง งง เนอะ เราว่าสถานการณ์แบบเพลง ฝืน

มันเป็นอะไรที่ น่าสงสาร มากมายเลย ไม่ขอให้เกิดกับใครนะ

ขอให้ทุกคนมีรักที่สวยงามและไม่ต้อง ฝืน ไม่ต้องทนทุกข์ใจ

ไม่ต้องจากลา สำหรับเรา ความสัมพันธ์แบบนี้ เมื่อเกิดการจากลา

ก็คงจะไม่เหลืออะไรเลย เพราะไม่อาจสานต่ออะไรได้ ถ้าเหลือเพียง

คนเดียว ก็ไม่ขอเหลืออยู่เลยดีกว่า จากเคยมีสองคน เมื่ออีกคนต้อง

จากไป คนคนนี้ก็คงจะไม่อาจอยู่ใน ความสัมพันธ์นี้ ต่อไปได้ มันจึง

ไม่เหลืออะไรแล้ว สอง ลบ หนึ่งไม่ได้เท่ากับ หนึ่ง เสมอไป... (งง ^^')